Wstęp

Rozwój technologii informatycznej (IT - Information Technology) w ostatnich dwóch dziesięcioleciach XX wieku sprawił, że stała się ona fundamentem nowoczesnego przemysłowego społeczeństwa. Pojawiła się nowa dziedzina nauki technologia informacyjna (TI) jako "zespół środków (czyli urządzeń takich jak komputery i ich urządzenia zewnętrzne oraz sieci komputerowe) i narzędzi (czyli oprogramowanie), jak również inne technologie (takie jak telekomunikacja), które służą wszechstronnemu posługiwaniu się informacją.. Jej rozumienie i opanowanie podstawowych umiejętności i pojęć uważa się w wielu krajach za kluczowy element wykształcenia ogólnego, na równi z umiejętnością czytania i pisania.
W końcu 1994 roku ukazał się oczekiwany wzorzec programu nauczania informatyki w szkołach średnich opracowany na zlecenie UNESCO przez grupę specjalistów rekomendowanych przez Międzynarodową Organizację Przetwarzania Danych (IFIP - International Federation for Information Processing). W terminologii międzynarodowej szkoła średnia to poziom kształcenia dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 18 lat, czyli obecne II, III i IV etap kształcenia.

Główne cele edukacyjne programu:

  1. Alfabetyzacja komputerowa - uczeń powinien umieć kompetentnie stosować komputer w życiu codziennym.
  2. Stosowanie narzędzi informatycznych w innych przedmiotach - uczeń powinien umieć je stosować do rozwiązywania typowych problemów.
  3. Stosowanie informatyki w innych przedmiotach - uczeń powinien umieć stosować metody i techniki informatyki w powiązaniu z odpowiednimi narzędziami informatycznymi do rozwiązywania problemów z innych przedmiotów.
  4. Stosowanie informatyki w działalności zawodowej - uczeń powinien umieć stosować metody i techniki informatyki w powiązaniu z odpowiednimi narzędziami informatycznymi do rozwiązywania zawodowych problemów z dziedziny gospodarki i przedsiębiorczości.
  5. W programie tym w uwagach dotyczących sposobu realizacji zadań sformułowano też stwierdzenie "Nauczyciele mogą przekonać się, że większość celów kształcenia informatycznego można osiągnąć bez tworzenia osobnego przedmiotu, dzięki integracji informatyki z innymi przedmiotami". Uważam, że jest to możliwe jedynie w społeczeństwach znajdujących się na zaawansowanych etapach informatyzacji, gdy każdy nauczyciel będzie posiadał kwalifikacje informatyczne, a każde dziecko miało dostęp do komputera w domu i w szkole na każdej lekcji. Technologia informacyjna będzie wtedy zintegrowana z dydaktykami przedmiotowymi. Obecnie, w ramach posiadanych możliwości, możemy realizować pojedyncze zajęcia jako wspomagające tradycyjny system kształcenia.

Wprowadzenie reformy sytemu edukacji w roku szkolnym 1999/2000 w Polsce zostało poprzedzone dyskusjami na konferencjach poświęconych perspektywom edukacji informatycznej oraz na łamach pism zajmujących się edukacją informatyczną (Komputer w Edukacji - Wrocław, Komputer w Szkole - Warszawa) oraz pracami komisji, która przygotowała Podstawę programową kształcenia ogólnego (tekst projektu do konsultacji międzyresortowych ukazał się w maju 1998).
Reforma ta ma za zadanie przygotowanie uczniów m.in. do życia w społeczeństwie informacyjnym i w następnej fazie rozwoju - w społeczeństwie komunikacyjnym (klasyfikacja faz rozwoju społeczeństw wg). Nakłada to na szkołę zadania i obowiązki określone w Podstawie Programowej Kształcenia Ogólnego dla Sześcioletnich Szkół Podstawowych i Gimnazjów, zwanej krótko w dalszej części pracy Podstawą programową.
Główną ideą reformy edukacji w zakresie TI jest wykorzystywanie jej przez uczniów i przez nauczycieli na wszystkich zajęciach. Wydzielone zajęcia informatyczne pozwolą uczniowi opanować podstawy stosowania TI - ich doskonalenie oraz kształcenie umiejętności stosowania jest zadaniem całej szkoły.
Koncepcje takiej edukacji informatycznej, obejmującej również zadania dla całej szkoły, opracowane w zespole pod kierownictwem prof. Macieja M. Sysły zostały zawarte w pakiecie edukacyjnym "Spotkania i nauka z komputerem", którego rozpowszechnianiem zajęły się Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne S.A. Pakiet ten obejmuje I, II i III etap nauczania i zawiera programy, podręczniki do informatyki, podręczniki do stosowania TI, poradniki metodyczne dla nauczycieli, oprogramowanie i materiały pomocnicze (zbiory elektroniczne) na dysku CD oraz stronę internetową (
www.wsip.com.pl/serwisy/ti.) Integralną częścią pakietu są też standardy przygotowania nauczycieli w zakresie TI.
W niniejszej pracy zawarto analizę zadań szkoły w zakresie TI określonych w Podstawie programowej (rozdział 2), analizę sposobu realizacji tych zadań zawartą w pakiecie edukacyjnym fizyki dla gimnazjum (rozdział3) oraz przedstawiono własną propozycję zintegrowania TI z nauczaniem fizyki. Rozdziały 4 i 5 zawierają konspekty lekcji "Spadek swobodny - wyznaczanie przyspieszenia ziemskiego" oraz zajęć kółka fizycznego "Badanie spadku z oporami powietrza".